Stamen Grigorov e Liubomir Miletich

Stamen Grigorov naceu o 27 de Outubro de 1878. Foi fillo de campesiños analfabetos do Suroeste de Bulgaria, aqueles que lograron envialo a estudar ao extranxeiro, contando con que volvera feito un mestre de escola. Él prefiriu quedarse en Francia e continuar cos estudos. Matriculouse na Facultade de Ciencias Naturais da cidade francesa de Montpellier. Logo estudou medicina en Ginebra. Aos 27 anos xa é asistente destacado como bacteriólogo francés.
Tras unhas vacacións en Bulgaria, o xoven doutor regresou ao laboratorio do profesor Massol con un bote de iogur que fixolle coallar a súa nai. Pediu algunhas indicacións ao seu profesor e pegouse ao microscopio... Ao cabo de largos experimentos conseguiu descubrir e aislar a bacteria que provoca a fermentación da leite e que ten por resultado o producto que hoxe en día todos coñecemos como iogur. Grigorov morreu o 27 de Outubro de 1945.

Liubomir Georguiev Miletich naceu o 1 de xaneiro de 1863 en Stip (Macedonia) e morreu o 1 de xuño de 1937 en Sofía (Bulgaria)
Foi un dos científicos búlgaros máis destacados na esfera da lingüística, a etnografía, a dialectoloxía e a historia.
Escribiu moitos estudos nestas áreas científicas e publicou materiales preciosos para a lingüística, para a historia e para outras ciencias.
Estudiou Filoloxía eslava na universidade de Zagreb e na universidade de Praga.
Conseguiu o título de Doutor en Filoloxía e en Filoloxía eslava no ano 1889 e foi Decano da Facultade de Historia e Filoloxía en 1903 a 1904; en 1900 a 1901 e 1921 a 1922 foi Rector da Universidade de Zagreb.
Dende 1898 foi membro da Academia Búlgara das Ciencias, e foi presidente dende 1926 ata a súa morte. Tamén foi presidente do Instituto Científico de Macedonia dende 1927 ata a súa morte.

Nicolas Bové

Nicolas Bové 
Joseph-Nicolas Bové(1 de xaneiro de 1802-Millebach,22 de setembro de 1842-Bir Kadem,Arxelia) foi un botánico luxemburgués.
Traballou activamente no cultivó e coidado dos piñeiros para os xardins.
Foi director do xardin Ibrahim-Pascha no Cairo,para logo tamen traballar en Arxelia.
Concretou unha publicación da Flora de Arxelia.
Abundantes especímenes do seu herbario se gardan en :
-Conservatorio e Xardin Botánico de Xinebra.
-Coleción Botánica da cidade de Munich.
-Museo Nacional da Historia natural de Francia en París.

John Borg

John Borg naceu o 9 de novembro de 1873 en Malta e morreu o 4 de maio de 1945 en Malta, foi un botánico maltés. A base do seu traballo eran a flora do seu país natal, os cactus e as cuestións agrícolas.
Estudou na Universidade de Malta, donde en 1894 adquiriu a súa maestría en Artes e en 1898 a súa maestría en medicina. Inicialmente traballou como médico, pero cada vez adicáballe máis tempo a botánica. En 1921 fíxose cargo da cátedra de Historia Natural da Universidade de Malta. Durante a súa permanencia alí, modernizouse na investigación agrícola no país, por exemplo, nos campos experimentales e comezou a investigación sobre enfermedades das plantas.
Ademais da súa actividade científica agrícola, destinguíuse principalmente pola investigación sobre a flora e a vexetación das islas maltesas. A súa actividade en este sentido reflexouse en 1927 na publicación "Descriptive Flora of the Maltese Islands". Desde ese ano, hasta o presente, foi un traballo importante para a flora de Malta.
En 1933 Borg retirouse de todos os cargos públicos. Con motivo da súa morte en 1945 rindiu homenaxe a William Bertram Turrill (1890-1961) como "famoso botánico de Malta".

Jaroslav Heyrovský

Naceu na cidade de Praga, cidade que naqueles momentos formaba parte do Imperio austrohúngaro pero que hoxe en día é a capital da República Checa. Iniciou os seus estudios de física, química e matemáticas na Universidade de Praga, traslandándose en 1910 á Universidade de Londres, onde se licenciou en 1913 baixo a supervisión de William Ramsay.

Durante a Primeira Guerra Mundial realizou o servizo militar nun hospital militar como radiólogo e á súa finalización realizou o doutoramento en Praga en 1918 e un máster posterior en Londres en 1921, ambos sobre electroquímica.

En 1926 Heyrovský casou con Marie Koranová, e tiveron dous fillos: Judith e Michael.

Heyrovský morreu o 27 de marzo de 1967 na súa residencia de Praga, naqueles momentos capital de Checoslovaquia, e enterrouse no cemiterio Vyšehrad na súa Praga natal.

En 1920 foi invitado polo profesor B. Kucera a estudar as anomalías das curvas electrocapilares determinadas polo método do peso da pinga de mercurio. As investigacións realizadas sobre as curvas de intensidade de corrente-tensión permitíronlle entrever moi pronto un novo e prometedor método de análise analítica. En 1925 deu a coñecer un aparello automático para o rexistro destas curvas, ideado en colaboración co xaponés Masuzo Shikata, ao que bautizou como polarógrafo e co cal reducíase a duración de moitas análises electroquímicas.

En 1959 foi galardoado co Premio Nobel de Química polo descubrimento e desenvolvemento do método analítico de polarografía.

Na súa honra bautizouse o cráter Heyrovský sobre a superficie da Lúa.

                                           

                            

Cíniras rey de Chipre

Cíniras foi rei de Chipre, fillo de Sadoo (fillo de Astinoo), que emigrara de Siria e Fárnace filla de Megasares, rei dos Hirios. Outra versión fíxolle fillo de Apolo e Pafos, filla de Pigamalión. Ou de Pafos, entendido como o herdeiro masculino deste último. Cíniras tamén se destacou como adiviño, como descubridor das minas de cobre de Chipre e como inventor das tellas e instrumentos tan útiles como as pinzas, o martelo, a palanca e o yunque.

Paul Nikolai Kogerman

Paul Nikolai Kogerman 

(5 de decembro /23 de novembro) en Tallin Estonia 27 de julio de 1951 Tallin)

 Foi un químico estonio e fundador da investigación moderna  na pizarra bituminosa.

 Kogerman presentou un traballo fundamental sobre a estructura e o orixen da pizarra bituminosa e as suas características químicas, así como sobre os procesos térmicos.

En 1927, Kogerman foi condecorado coa insignia da Lexión de Honor e en 1938 coa  Segunda Clase da  Orden das Estrelas Brancas. En 2006, fundouse a beca Paul Kogerman, que se otorgará a estudiantes exitosos de maestría e doctorado das Facultades de Ciencias e Tecnoloxía Química e de Materiais da Universidade Tecnolóxica de Tallin.

Sigmund Freud Príbor

Sigmund Freud Príbor fue un médico neurólogo austriaco de origen judío, padre del psicoanálisis y una de las mayores figuras intelectuales del siglo XX.


Su interés científico inicial como investigador se centró en el campo de la neurología, derivando progresivamente hacia la vertiente psicológica de las afecciones mentales, investigaciones de las que daría cuenta por el número de casos especiales de su consultorio privado. Estudió en París, las aplicaciones de la hipnosis en el tratamiento de la histeria. De vuelta a la ciudad de Viena y en colaboración con Josef Breuer desarrolló el método catártico. Poco a poco, reemplazó tanto la sugestión hipnótica como el método catártico por la asociación libre y la interpretación de los sueños. De igual modo, la búsqueda inicial centrada en la rememoración de los traumas psicógenos, (son problemas que no permiten el movimiento de alguna de parte de tu cuerpo o todo el, no es un problema de tu propia anatomía si no que es psicológico).Todo esto se convirtió en el punto de partida del psicoanálisis, al que se dedicó ininterrumpidamente el resto de su vida.

Freud postuló la existencia de una sexualidad infantil perversa polimorfa, tesis que causó una intensa polémica en la sociedad puritana de la Viena de principios del siglo XX y por la cual fue acusado de pansexualista. A pesar de la hostilidad que tuvo que afrontar con sus revolucionarias teorías e hipótesis, Freud acabaría por convertirse en una de las figuras más influyentes del siglo XX. Sus teorías, sin embargo, siguen siendo discutidas y criticadas, cuando no simplemente rechazadas. Muchos limitan su aporte al campo del pensamiento y de la cultura en general, existiendo un amplio debate acerca de si el psicoanálisis pertenece o no al ámbito de la ciencia.

La división de opiniones que la figura de Freud suscita podría resumirse del siguiente modo: unos le consideran más un gran científico en el campo de la medicina, que descubrió gran parte del funcionamiento psíquico humano; y otros lo ven especialmente como un filósofo que replanteó la naturaleza humana y ayudó a derribar tabúes, pero cuyas teorías, como ciencia, fallan en un examen riguroso.

Freud fue galardonado con el Premio Goethe de la ciudad de Fráncfort del Meno por su actividad creativa.


https://es.wikipedia.org/wiki/Sigmund_Freud#/media/File:Sigmund_Freud,_by_Max_Halberstadt_(cropped).jpg