Achada misteriosa criatura que convivía cos dinosaurios

Fai máis de 200 millóns de anos un mamífero que pesaba máis cunha ambulancia e medía uns 4,5 metros de longo e 2,6 de alto, conviviu cos dinosauros. Falamos de Lisowicia  bojani, unha xigantesca criatura máis grande ca un elefante que camiñou como os  hipopótamos ou rinocerontes e, a pesar do seu incrible tamaño, sobreviviu grazas ás plantas durante o Período  Triásico.

Lisowicia bojani, ancestro mas antiguo de los dinosaurios

Críase que estes animais desprazábanse polo chan en lugares como África, Asia e America do Norte e do Sur. Con todo, un novo descubrimento do especime fosilizado máis completo descuberto en Europa anula este "cadro establecido" na vida naqueles momentos da historia.

Os investigadores cren que Lisowicia bojani converteuse nun hervivoro especializado que se adaptou ás necesidades do seu entorno. Para empezar, varias características nas súas extremidades, suxiren que eran animais posturales, que se movían en posición vertical sobre catro patas para alcanzar os alimentos.

Case do tamaño dun elefante e cun peso estimado de 9.000 quilogramos, os expertos afirman que este aumento no tamaño corporal tamén podería ser impulsado pola necesidade de protexerse contra grandes depredadores ou como unha forma de maximizar a retención de alimentos e a ganancia de enerxía.

Pero esta evolución non sucedeu da noite para a mañá. O equipo cre que Lisowicia tardou ao redor de 20 millóns de anos en chegar a súa pantaguelica figura, cun aumento gradual do tamaño similar ao dos dinosauros e logo ás liñaxes dos mamíferos.

Como sinalan os autores, a investigación suxire que a historia destes animais xigantescos está probablemente "mal documentada" respecto ao que se cría anteriormente e que a escavación en Europa pon en cuestión certas crenzas sobre o animal e o seu rango xeográfico, o que abre o potencial para novas investigacións e unha maior comprensión destes xigantescos animais e o mundo no que viviron.

Referencia: T. Sulej el al., "An elephant-sized Late Triassic synapsid with erect limbs," Science(2018)  science.sciencemag.org/lookup/ … 1126/science.aal4853

Crédito imaxes: Tomasz Sulej and Grzegorz Niedzwiedzki / Karolina Suchan-Okulska

Marie Curie, célebre científica!

Conmemorando o Día de Europa lembrando a científicos célebres europeos!
Marie Curie, foi unha científica polaca nacionalizada francesa. Pionera no campo da radioctividade, foi a primeira persoa en recibir dous premios Nobel en distintas especialidades Física e Química​ e a primera mujer en ocupar o posto de profesora na Universidade de París. En 1995 foi sepultada con honores no Panteón de París por méritos propios.

Naceu en Varsovia, Estudiou clandestinamente na «universidade flotante» de Varsovia e comezó a sua formación científica en dicha ciudad. En 1891, aos 24 años, seguiu a sua irma maior Bronisława Dłuska a París, onde culminou sus estudios e levou a cabo os seus traballos científicos máis sobresalientes. Compartió o premio Nobel de Física de 1903 co sue marido Pierre Curie e o  físico Henri Becquerel. Anos despois, gañó en solitario o premio Nobel de Química de 1911. Aunque recibiu a cidadanía francesa e apoiou a sua nova patria, nunca perdiu a sua identidad polaca: enseñó as suas fillas a sua lingua materna e as levaba as suas visitas a Polonia. Nomeou o primeiro elemento químico que descubriu, o polonio, como o seu país de orixen.

Alfred Bernhard Nobel, un gran inventor e químico sueco!

Alfred Bernhard Nobe

Alfred Bernhard Nobel naceu en Estocolmo o 21 de outubro de 1833 e morreu en San Remo o 10 de decembro de 1896, foi un inventor e químico sueco, famoso principalmente polos premios que levan o seu nome.

Naceu nunha familia de enxeñeiros; ós 9 anos de idade o seu pai, Immanuel Nobel, trasladou a familia a Rusia. Nese país el e os seus irmáns recibieron unha esmerada educación en ciencias naturais e humanidades.

Pasou gran parte da súa mocidade en San Petersburgo, onde o seu pai instalou unha fábrica de armamento que crebou en 1859. Regresou a Suecia en 1863, completando alí as investigacións que iniciara no campo dos explosivos: en 1863 conseguiu controlar mediante un detonador as explosións da nitroglicerina.

En 1865 perfeccionou o sistema cun detonador de mercurio; e en 1867 conseguiu a dinamita, un explosivo plástico resultante de absorber a nitroglicerina nun material sólido poroso, co que se reducían os riscos de accidente (as explosións accidentais da nitroglicerina, nunha das cales morrera o seu propio irmán Emil, espertaran fortes críticas contra Nobel e as súas fábricas).

Aínda produciu outras invencións no terreo dos explosivos, como a gelignita (1875) ou a balistita (1887). Nobel patentou todos os seus inventos e fundou compañías para fabricalos e comercializalos desde 1865 (primeiro en Estocolmo e Hamburgo, logo tamén en Nova York e San Francisco). Os seus produtos foron de enorme importancia para a construción, a minería e a enxeñería, pero tamén para a industria militar (para a cal foran expresamente deseñados algúns deles, como a balistita ou pólvora sen fume); con eles puxo os cimentos dunha fortuna, que acrecentou co investimento en pozos de petróleo no Cáucaso.

Por todo iso, Nobel acumulou unha enorme riqueza, pero tamén un certo complexo de culpa polo mal e a destrución que os seus inventos puidesen causar á Humanidade nos campos de batalla. A combinación de ambas as razóns levoulle a legar a súa fortuna a unha fundación -a Fundación Nobel, creada en 1900- co encargo de outorgar unha serie de premios anuais ás persoas que máis fixesen en beneficio da Humanidade nos terreos da Física, a Química, o Medicamento, a Literatura e a Paz.

Dos seus máis de 350 patentes, o seu invento máis famoso é a dinamita, que resolvía o problema da inestabilidade da nitroglicerina, e que, a partir dese momento, evitou as mortes que se producían pola manipulación da nitroglicerina, ao facer esta máis estable por riba de granulado de ladrillo. Non hai que esquecer que posiblemente, o gran incentivo para este invento foi a morte do seu irmán no laboratorio onde artesanalmente fabricaban a nitroglicerina, cabe dicir que a dinamita puido terse creado por accidente ao mesturarse cunha arxila nun carro de transporte.

Stamen Grigorov e Liubomir Miletich

Stamen Grigorov naceu o 27 de Outubro de 1878. Foi fillo de campesiños analfabetos do Suroeste de Bulgaria, aqueles que lograron envialo a estudar ao extranxeiro, contando con que volvera feito un mestre de escola. Él prefiriu quedarse en Francia e continuar cos estudos. Matriculouse na Facultade de Ciencias Naturais da cidade francesa de Montpellier. Logo estudou medicina en Ginebra. Aos 27 anos xa é asistente destacado como bacteriólogo francés.
Tras unhas vacacións en Bulgaria, o xoven doutor regresou ao laboratorio do profesor Massol con un bote de iogur que fixolle coallar a súa nai. Pediu algunhas indicacións ao seu profesor e pegouse ao microscopio... Ao cabo de largos experimentos conseguiu descubrir e aislar a bacteria que provoca a fermentación da leite e que ten por resultado o producto que hoxe en día todos coñecemos como iogur. Grigorov morreu o 27 de Outubro de 1945.

Liubomir Georguiev Miletich naceu o 1 de xaneiro de 1863 en Stip (Macedonia) e morreu o 1 de xuño de 1937 en Sofía (Bulgaria)
Foi un dos científicos búlgaros máis destacados na esfera da lingüística, a etnografía, a dialectoloxía e a historia.
Escribiu moitos estudos nestas áreas científicas e publicou materiales preciosos para a lingüística, para a historia e para outras ciencias.
Estudiou Filoloxía eslava na universidade de Zagreb e na universidade de Praga.
Conseguiu o título de Doutor en Filoloxía e en Filoloxía eslava no ano 1889 e foi Decano da Facultade de Historia e Filoloxía en 1903 a 1904; en 1900 a 1901 e 1921 a 1922 foi Rector da Universidade de Zagreb.
Dende 1898 foi membro da Academia Búlgara das Ciencias, e foi presidente dende 1926 ata a súa morte. Tamén foi presidente do Instituto Científico de Macedonia dende 1927 ata a súa morte.

Cíniras rey de Chipre

Cíniras foi rei de Chipre, fillo de Sadoo (fillo de Astinoo), que emigrara de Siria e Fárnace filla de Megasares, rei dos Hirios. Outra versión fíxolle fillo de Apolo e Pafos, filla de Pigamalión. Ou de Pafos, entendido como o herdeiro masculino deste último. Cíniras tamén se destacou como adiviño, como descubridor das minas de cobre de Chipre e como inventor das tellas e instrumentos tan útiles como as pinzas, o martelo, a palanca e o yunque.

Atopado novo sistema planetario, estamos solos no Universo?

A Axencia Aeroespacial estadounidense (NASA) anunciou a achega de 1.284 novos planetas grazas a novedosa técnica de análise dos datos do telescopio Kepler, o maior número de exoplanetas nun só día ata a data.
Un telescopio da Nasa detecta un novo sistema solar con sete planetas coma a Terra. Unha estrela enana e fría alumea a sete planetas que poderían albergar vida.

A nova é que un equipo internacional de astrónomos atopou un novo sistema solar con sete planetas do tamaño da Terra. Está a uns 40 anos luz de nós, en torno a unha estrela tenue e fría dun tipo coñecido coma "enana roja". Na Vía Láctea, esta clase de astros son moito más abundantes cas estrelas coma o Sol, según explicaron os investigadores e responsables da Nasa nunha roda de prensa o este mércores 22 de febreiro de 2017.
Á pregunta de si estamos solos no Universo resolverase nas próximas décadas, según Thomas Zurbuchen, investigador da NASA. Non será viaxando, ao menos por ahora, para chegar alí ca tecnoloxía actual precisaríamos uns 300.000 anos!

Muller e Ciencia: Patricia Losada Pèrez

  Patricia Losada Pèrez, exalumna do colexio Padre Feijoo Zorelle e doutora en fìsica e un exemplo dunha cientifica actual que coñecemos porque en varias ocasiòns veu o centro impartir interesantes charlas sobre temas biofìsica. O curso pasado tivemos a oportunidade de conetar via skype con Patricia Losada dende a Universidade de Lovaina (Bèlxica) 

Biografía

Lugar y fecha de nacimiento: Ourense, 24 de noviembre de 1981

Desde infantil hasta COU en el Colegio Padre Feijóo Zorelle

Licenciatura en Física por la Universidad de Vigo en Junio 2004 con Premio Extraordinario Fin de Carrera

Doctorado Europeo en Física por la Universidad de Vigo Mayo 2009 con Premio Extraordinario de Tesis Doctoral

Carrera Científica

-          Actualmente Investigadora y Docente en las Universidades de Hasselt y KULeuven

-          Temas de investigación: Física de la materia condensada, Biofísica y Biosensores

-          Proyectos en los que estoy involucrada actualmente:

Física de Materiales: Estudio de la corrosión a nivel atómico y su prevención

Biofísica: Interacciones de sistemas biomiméticos con péptidos de virus relevantes (Ébola) y toxicidad de líquidos iónicos y nanopartículas

Biosensores: Desarrollo de una nueva técnica de biodetección, i.e., células cancerígenas, a través del transporte de calor

-          Artículos publicados en revistas científicas internacionales: 41

-          Capítulos de libro: 5

-          Estancias: *Durante mi doctorado: KULeuven (Bélgica, 9 meses)

                  Universidad de Cardiff (1 mes)

                   *Como investigadora: Universidad de California Davis (3 meses)

                                                    Universidad de Hamburgo (1 mes)

                                                    Universidad de Tokyo (1 mes)

                                                                            

-  Colaboraciones actuales: Universidad de Vigo, Universidad Politécnica de Catalunya, Universidad de California Davis, Universidad de Maryland, Universidad de Ljubljana, Universidad de Freiburg, Universidad Libre de Bruselas, Universidad de Manchester, Universidad de Torino, Universidad Autónoma de México

                                                                       

Muller e Ciencia: Ángeles Alvariño

Biografía: 
María de os Ángeles Avariño González, máis conocida como Ángeles Alvariño naceu en Ferrol (A Coruña) o 3 de outubro de 1916 e faleceu en California o 29 de maio de 2005. 
Estudou Bacharelato de Ciencias e Letras na Universidade de Santiago de Compostela e finalizou os seus estudos coa carreira de Ciencias Naturais na Universidade de Madrid e, por último, obtivo un Doctorado en Química. En 1952 entrou no Instituto Español de Oceanografía como bióloga.


Aportes ó mundo da ciencia: 
Inventigou sobre o placton, as correntes e a dinámica oceánica. 
Está reconocida como unha autoridade mundial en determinados tipos de zooplacton, conxunto de diminutos organismos animales que sirve de alimento ás especies máis grandes do océano.



Premios e recoñecementos: 
-  Recoñecemento como exemplo da muller científica en Women Tech World.
-1995: Medalla de Plata pola Xunta de Galicia.
-2011: Botase ó Angeles Alvariño.O buque de investigación Español de Oceanografía entra en fucionamento en 2012.
-2015: A Real Academia Galega de Ciencias celebrou o 1 de xuño,o Día da Ciencia en Galicia ca homenaxe por primeira vez a unha investigadora muller: a oceanógrafa Ángeles Alvariño.

Muller e Ciencia: Augusta Ada King

AUGUSTA ADA KING!!!

Biografía:
Ada Lovelace era a única filla lexítima dun dos homes máis famosos do mundo, o poeta Lord Byron y de Anna Isabella Milbanke (conocida como Annabelle), unha xoven de boa familia.O matrimonio  dos seus pais foi unha historia turbulenta, o poeta tiña mala reputación polas suas infedilidades, xa que se coñece varias infedilidades con homes e mulleres. Byron e Annabella casaron o 2 de xaneiro de 1815, il xa era recoñecido mundialmente. Byron tiña estallidos de ira nos que culpaba a súa muller de faerlle vivir un inferno, ademáis il estaba obsesionado ca súa Irmanastra Augusta. 11 meses despois, naceu Ada o domingo 10 de decembro de 1815 e o 15 de xaneiro do ano seguinte, a sua nai, farta do seu marido, escapouse ca sua filla mentras Byron dormía, había vivido como matrimonio solo un ano. Annabella instalouse con Ada nunha casa que tiñan os pais en Seaham, Durham.
Aportacións científicas:

As aportacións de Ada Lovelace levaronna a formar parte da historia da computación, grazas en parte ao desenvolvemento dunha serie de instruccións que permitían realizar cálculos nunha versión rudimentaria do que hoy coñecemos como ordenador. O lenguaje de programación Ada, creado polo Departamento de Defenda de Estados Unidos, foi nombrado así en homenaxe a Ada Lovelace. O manual de referencia do lenguaje foi aprobado o 10 de decembro de 1980, e ao  Estándar de Defensa dos Estados Unidos para o lenguaje MIL-STD-1815 deuselle o número do ano do seu nacemento. Desde 1998, a  British Computer Society ha premiado ca Lovelace Medal no nome e  en 2008 iniciaron unha competición anual para mulleres estudiantes da informática.
-Aquí deixovos cunha presentación feita polo meu compañeiro Iván Dorado Rodríguez de 1ºBAC:

Ada byron from cienciaactivazorelle

Muller e Ciencia: Jane Goodall.

Biografía: 

Naceu o 3 de abril de 1934 en Londres. De nena recibiu un xoguete dun chimpancé ó que o seu pai nomeou Jubilee, este xoguete foi o inicio do seu amor polos animais. É coñecida polo seu estudio de 55 anos no Parque Nacional de Gombe Stream (Tanzania).

Aportes destacados ao mundo científico:
Goodall é primatóloga, etóloga, antropóloga e mensaxeira da paz na ONU inglesa.
É coñecida polos seus estudos sobre a vida social e familiar dos chimpancés. Nos primeiros meses de observación Goodall cría que os chimpancés eran vexetarianos, ata que viu a un deles alimentarse dun lechón. Unhas semanas mais tarde viu un chimpancé sentado nun montículo de termitas usando unha sonda larga para pescar termitas dos seus niños.

Premios e recoñecementos: 
- 1984. Premio J.Paul Getty a conservación da Vida Silvestre.
-1985. Premio pola Excelencia Humana, Sociedade Estadounidense para a Prevención da Crueldade Animal.
-1998. Premio Eco Heroe de Animal Kingdom.
-2012. Doutoramento Honorário pola Universidade Nacional de Tsing Hua (Taiwan).

Muller e Ciencia: Hipatia de Alejandría

Hipatia de Alejandría

Biografía: Foi unha filósofa e mestra neoplatónica grega, natural de Exipto, filla e discípula do astrónomo Teón.
Destacou nos campos de matemáticas e astronomía, membro e cabeza da escola neoplatónica de Alejandría no siglo V.
Según a Suda estuvo casada co filósofo Isidoro.
Escribiu sobre geometría, álgebra e astronomía.
Foi asesinada entre os 45-60 anos( dependendo de cal sea a súa fecha correcta de nacemento) linchada por uns cristianos ao manter fidelidade ao paganismo no momento que o catolicismo se converte como nova relixión do Estado Romano.




Aportacións ao mundo científico: 

• Hipatia é a primeira muller matemática da que se ten coñecemento razonablemente seguro e detallado.
• Mellorou o deseño dos primitivos astrolabios e inventou un densímetro, por iso está considerada como unha pioneira na historia das mulleres e da tecnoloxía.
• Os movementos feministas reivindicarona como paradigma de muller liberada.
• Conseguiu tal grado de cultura que superou de largo a todos os filósofos contemporáneos.

Formación: Filósofa

Muller e Ciencia: Marie Curie

Biografía: 
Maria Salomea Sklodowska-Curie (Varsovia, 7 de novembro de 1867- Passy, 4 de xullo de 1934), coñecida habitualmente como Marie Curie, foi unha científica polaca, nacionalizada francesa.
Estudou clandestinamente na " universidade flotante " de Varsovia. En 1891, aos 24 anos, seguiu á súa irmá maior, Bronislawa Dluska, a París, onde culminou os seus estudos e levou a cabo o seu traballo científico máis sobresaliente.  
En 1894 coñeceu a Pierre Curie. Nese momento, os dous traballaban no campo do magnetismo. Con 35 anos, Pierre Curie era unha brillante esperanza na física francesa. Namorouse enseguida daquela fina e case austera polaca de 27 anos que compartía a súa fe altruísta na ciencia. Despois de que Pierre propuxéselle matrimonio e convencésea para vivir en París, celebran o 26 de xullo de 1895 a súa voda cunha sinxeleza extrema: nin festa, nin alianzas, nin vestido branco. A noiva loce ese día un traxe azul común e corrente e logo, co seu noivo, equitación nunha bicicleta para iniciar a lúa de mel polas estradas de Francia. O matrimonio tivo dúas fillas, unha delas tamén gañou un Nobel: Irène Joliot-Curie e o seu marido, Frédéric, recibiron o Premio Nobel de Química en 1935 pola obtención de novos elementos radioactivos.
Morreu en 1934, aos 66 anos, no sanatorio Sancellemoz en Passy, por unha anemia aplásica causada pola exposición á radiación por gardar tubos de ensaio con radio nos petos durante a investigación e na construción das unidades móbiles de raios X da Primeira Guerra Mundial.


Achegas científicas:
Premios e recoñecementos:

Nomeou o primeiro elemento químico que descubriu, o polonio, como o seu país de orixe.
Os seus logros inclúen o desenvolvemento da teoría da radioactividade (un termo que ela mesma acuñou), técnicas para o illamento de isótopos radioactivos e o descubrimento de dous elementos o polonio e o radio.
Durante a Primeira Guerra Mundial creou os primeiros centros radiológicos para uso militar. 

O premio Nobel de Física de 1903 co seu marido Pierre Curie e co físico Henri Becquerel.
Anos despois, gañou o premio Nobel de Química de 1911.
Medalla Davy (1903)

Medalla Matteucci (1904)

Esta presentación foi feita polo noso compañeiro de Ciencia Activa Bac, Rubén Alonso Fernandez:

Marie curie from cienciaactivazorelle

Muller e Ciencia: Rosalind Franklin

ROSALIND FRANKLIN

Biografía : Naceu no distrito de Kensington, en Londres, o 25 de xulio  de 1920. 
 Estudos:  Fixo estudos fundamentais de microestructuras do carbón e de grafito. Este traballo foi a base do seu doctorado en química física, que obtuvo Universidad de    de Cambridge en 1945                                                    

Descubrimentos : Rosalind Franklin obtuvo unha  fotografía de difracción de rayos X que revelóu, de maneira inconfundible, a estructura helicoidal da molula do ADN.

Esta imagen, conocida hoxe como a famosa fotografía 51, foi un respaldo experimental crucial para que o  investigador estadounidense James Watsone o británico Francis Crick estableceran, en 1953, a célebre hipótesis de la "doble hélice" que es característica de la estructura molecular del ADN (ácido desoxirribonucleico) por a que en 1962, xunto con Maurice Wilkins, concedierase oPremio Nobel en Fisiología y Medicina.

Recoñecementos: Foy reconocida dende 1982 ata 2014 , diferentes universidades levantaron estatuas co seu honor e fixeronlle  diferentes recoñecimentos .

Considerado como o logro médico máis importante do siglo XX, o modelo da doble hélice do ADN abriu o  camiño para a comprensión da biología molecular e  as funciones xenéticas; antecedentes que posibilitaron establecer a secuencia "completa" do xenoma humano.

Muller e Ciencia: Jocellyn Bell

                                                 Biografía:
Naceu o 15 de julio de 1943. Seu pai  foi arquitecto do planetario   Armahg. Dispoñia dunha gran biblioteca, e animóu a sua filla a leer. Ésta interesóuse, especialmente polos libros de astronomía.Logo de terminar o seu doctorado, traballou na universidad   de Southampton, na University collage de Londres e no Royal observatorio  en Edimburgo, antes de convirtirse en Profesora de Física Na Open university durante des anos, e despois como profesora visitante na universidad de Precinton. Antes de jubilarse, foi Decana de Cencias  na universidade de Bath entre os anos 2001  e 2004, e Presidente da Royal Astronomical  Society entre 2002 e 2004.
 Actualmente e profesora visitante na Universidade de Oxford. 

Premio: Obtivo a medalla de Michelson do instituto Franklin 1978.En 1978,foi premiado co Robert Oppenheimer Premio J.Memorial para o Centro  de Miami estudos teóricos.Tamén recibiu o premio M.Beatrice Tinsley da American Astronomical Society (1987),o premio Magalhaes de American Philosophical Society, Jansky Lectureship do National Radio Astronomy Observatory, e a medalla de Herschel da Royal Astronomical Society 1989. Tamén recibiu varios títulos honorarios, como o comandante da OBE e compañeiro da Royal Society

8 de outubro: Día da Ciencia de Galicia!

O día 8 de outubro adícase a conmemorar o Día da Ciencia en Galicia!
Coincidindo ca data do nacemento do célebre ourensán Padre Feijoo, considerado o primeiro científico galego.
No colexio adicamos un proxecto de centro a súa figura como homenaxe no ano 2014 cando fixo 250 anos do seu falecemento. Non deixedes de consultar o blog adicado á súa figura, con traballos feitos por alumnos/as de todos os niveis educativos no centro: PROXECTO PADRE FEIJOO
Neste vídeo María Fabio e Lidia explican á importancia de conmemorar a Ciencia en Galicia e como os alumnos e alumnas de Ciencia Activa do Colexio conmemoran este día:

A Santiaguina

A Real Academia Galega das Ciencias adica este ano 2016 o Día da Ciencia de Galicia a, D. Ignacio Rivas Marques. 
Químico e galego de adopción, centrou as súas achegas no eido da química orgánica, sustancias coma santiaguina, pontevedrina, ourensina ou coruñina foron algunhas das súas achegas a partir da flora autóctona galega.

Neste vídeo da Fundación Barrié resúmese a importancia deste científico que sin ser galego, centrou o seu traballo de investigación en Galicia:

Nesta sopa de letras grazas a Arkaitz de 4º da ESO A, podedes xogar e lembrar outros homenaxeados neste Día da Ciencia en Galicia:

Día de la ciencia en Galicia

Onde foron os pardais?

Os pardais (Passer domesticus), eses pequenos paxaros que a miúdo vemos en zonas habitadas polo ser humano, están a desaparecer das cidades. De feito, dende fai 30 anos, ata o 63% dos pardais de toda Europa xa desapareceron. Pero, por que? Nas cidades, as causas principais son a contaminación, a ausencia de espazos verdes, o que lles dificulta formar os niños, así como a invasión de especies exóticas (como a cotorra arxentina). No medio rural, pola contra, os principais problemas son o emprego abusivo de praguicidas así como o despoblamento en xeral. 

Un gran problema a perda de biodiversidade! 

 Segundo a organización SEO/BirdLife, pioneira na conservación da Natureza e da biodiversidade en España, a desaparición desta pequena ave na Península Ibérica soamente é dun 6%, sendo máis aguda a medida que nos movemos cara o norte do noso país. Sen embargo, que o seu descenso en número de individuos sexa menor que a media europea non implica que non debamos poñernos mans á obra para protexer aos nosos pardais.

    Ao mesmo tempo, dita ONG, realizou un estudo acerca da situación dos pardais tendo en conta onde habitaban: no centro das cidades, na periferia ou nas zonas máis distantes dos núcleos urbanos. Como resultado, observouse que as aves que habitaban os núcleos urbanos presentaban problemas graves como desnutrición ou anemia.

    Pero, que podemos facer nós para axudar a esta especie? SEO/BirdLife tamén propón unha serie de sinxelas medidas que calquera pode levar a cabo. Por exemplo, a creación de pequenos niños e comedeiros, a promoción de espazos verdes, etc. Todos podemos aportar o noso grao de area para axudar á conservación das especies porque, non debemos olvidar que...

A conservación da Natureza é cousa de todos!

   

Se queres consultar máis información acerca dos pardais, así como sobre os seus costumes, etc., podes acceder a páxina de SEO/BirdLife: http://www.seo.org/ave/gorrion-comun/

Por outra banda, se te animas a construir un niño ou unha casa niño para esta, ou calquera outra ave, e facilitarlles así un lugar onde acubillarse, ao mesmo tempo que te divirtes, aquí tes un tutorial fácil e sinxelo!